ماهان سوارکار

یکی خیلی شبیه مسی پیدا کرده ام تو ملوان انزلی بازی میکند. اسمش هم ماهانه و بهشتی فامیلشه. دیشب تا ساعت 11 داشتم بازی فوتبالش رو مقابل فولاد خوزستان نگاه میکردم. بابام که رسید گفت اینجا که نگاه میکنی میدونی کجاست؟

گفتم جنوب شرقی ایران. گفت نه حالا جمعه یادم بینداز جنوب شرقی ایران که سیستان و بلوچستان می افتد را نشانت بدهم.

جمعه به نظرم با دستیار مجازی هوش مصنوعی به موزه زاهدان سر زدیم. میگفت قبلا هم با این دوربین های سه بعدی شهرهای دیگه دنیا رو دیده. 

این دستیار کمک می‌کرد به صورت صوتی ازش بخواهم من را به مکانهایی که متناسب با علایم هست ببره. فکر کنم لیزر هم داشت.

با بابام رفتیم جای تابلوهای داستان‌هایی از شاهنامه فردوسی. من هم یک گشت زدم و با خودم گفتم دفعه بعد که اینجا می آیم آدرس رو بلدم.
یک گشتی در بازار سرپوشیده زاهدان زدیم.
بنظرم شما هم یک سر بیاید با هم مشهد را نگاه کنیم. من برای شما هوش مصنوعی از مشهد میشم.
بابام گفته اگر ده تا روپایی بیشتر بزنم به همه دوستاش شیرینی میده. من بهش گفتم جایزه بده. جای پل فردوسی مشهد که یک مرکز سوارکاری هست که دوست دارم یک اسب از اونا برام بخره. اسبهایش شرط بندی داره. دوستم از اونجا اومده با کلی عسک.

____________________________

I found someone who looks a lot like Messi, he plays for Malvan Anzali. His name is Mahan and his family is Beheshti. Last night I was watching his football game against Foolad Khuzestan until 11 o'clock. When my dad arrived, he said, "Looking here, do you know where it is?"
I said, "Southeast Iran." He said, "No, now, remember to show you the southeast of Iran, which is Sistan and Baluchestan."

On Friday, I think we visited the Zahedan Museum with an artificial intelligence virtual assistant. He said he had seen other cities in the world with these 3D cameras before.

This assistant helped me ask him to take me to places that corresponded to the signs. I think it had a laser.
We didn't go far with my dad, and I went straight to the place where there are panels with stories from Ferdowsi's Shahnameh. I also took a tour and told myself that next time I come here, I will know the address.
We took a tour of the Zahedan covered market.
I think you should come and see Mashhad together. I will be an artificial intelligence from Mashhad for you. My father said that if I bet ten rupees more, he will give all his friends sweets. I told him to give him a reward. There is a riding center in Ferdowsi Bridge, Mashhad, where I would like to buy a horse for me. They have betting on their horses. My friend came from there with a lot of money.

ماه گرفتگی

من چون اسمم ماهان است دوست دارم همه ماه گرفتگی ها را ببینم. امشب ماه کل حیاط را روشن کرده بود. میگن فردا شب قرار است ماه گرفتگی تا ساعت 11 باشد.

5 سالم که بود با بابام خورشیدگرفتگی را دیدم. برای بابام مهم بود. بار اول یک ورق قرمز شکلات بهم داد که از پشت به آن نگاه کنم.

فردا اولین ماه گرفتگی هست که میبینم.

________________________

Lunar Eclipse

Since my name is Mahan, I like to see all lunar eclipses. Tonight the moon lit up the entire yard. They say the lunar eclipse is supposed to last until 11 o'clock tomorrow night.
When I was 5 years old, I saw a solar eclipse with my dad. It was important to my dad. The first time he gave me a red sheet of chocolate to look at from the back.
Tomorrow is the first lunar eclipse I'll see.

باشگاه نیوکاسل

تازه دارم از این امتیاز جمع کردن ها یاد میگیرم. در مورد مالک باشگاه ها تحقیق میکنی بهت امتیاز میدهند. یک سایت پیدا کردم که لاتاریه. نیوکاسل رو اگر با این بهش معرفی کنین بهتون امتیاز میدن:
به این محدودیت‌ها که دست‌وبال نیوکاسل و مالکان سعودی‌اش را برای ریخت‌وپاش بسته باید اختلافات درونی باشگاه را هم که با آمدن پل میچل به‌عنوان مدیر ورزشی جدید آغاز شد، اضافه کرد.

زندگی من در شرایط جنگی

من تو مدرسه خوب فعالیت میکردم. سه نفر را انتخاب کردند که یکی از آنها من بودم. سرویس گرفتند و ما رو همراه بقیه بچه ها آوردند اردوی مرحله بعدی مسابقات.
دو- سه دست لباس بیشتر همراهم نیاورده بودم که کنار بقیه تو نمازخانه داشتیم آنها را بررسی میکردیم.
اردوی ما یک مرکز فرهنگی که خیلی شبیه مدرسه بود جایی نزدیک خانه قبلی بود. من آنجا رو خوب میشناختم؛ سرشار از کار و زندگی و سروصدای همسایه ها که عادی شده بود.
با فاصله یک خیابان رفتیم جایی که مسئولش آقایی بود و آن بعد از آزمون برامون توضیح میداد. یک آزمون معمولی گرفتند که من عادی تویش قبول میشدم. توضیحات خاصی هم آن آقا نداد و چون شرایط جنگی بود خانواده ها همراهمون شدند و برگشتیم سمت خانه.
در راه، خانه قبلی را دیدم که این بار برای ساخت و ساز تخریبش کرده بودند. چون برادرم شغل آزادش آن نزدیکی بود گفتیم شاید اگر بریم داخل آشنایی پیدا کنیم.
در ورودی را خراب کرده بودند و جایی بین خانه همسایه ها، خانه ما بود. داخل که بودیم خیلی عادی صدای پیانوی همسایه می آمد که داشت برای خودش تمرین میکرد و سایر همسایه ها در رفت و آمد بودند.
احساس نمی‌کردیم از آن خانه رفته باشیم. همان قدر که آن صداها پر تکرار در زندگی شده بودند و درختان کوچه خیابان هم بود و آفتابی می‌تابید کافی بود که حس کنیم هنوز در خانه خودمونیم.
برای من اولین بار نبود که جنگ را می‌دیدم. جنگ دوازده روزه بود و مادرم بیشتر از من دیده بود. تو محل یکی ناراحت بود که چرا خانم مسنی که همسن مادربزرگم بود را با وجود سابقه کاری زیادش در مسجد فرمانده بسیج کرده بودند. بنظر من دلیلش مشخص بود: او جنگهای بیشتری را دیده بود و تجربه جنگ دهه شصت را هم داشت.
زندگی تو شرایط جنگی را بیشتر دوست دارم، چون مثل همین شرایط میبینی خانم مسنی که خانه داره فقط به خاطر تجربه بیشتر زندگی در شرایط جنگی میشه فرمانده و سابقه یکی که کلی برای خودش سابقه درست کرده میشه کشک.
برای نهار نشسته بودیم که یک باری کلی هواپیمای جنگی و سایه موشک مثل مور و ملخ از گوشه پنجره دیدیم که رد شدند. نگاه کردیم به مادرمون که اون چی کار می‌کنه. او گفت به سمت ما که نمی آیند، دارند از سمت ما شلیک میشوند.
ما مونده بودیم که الان باید پناه بگیریم یا بعدش

________________________

I was doing well in school. They chose three people, one of whom was me. They took us to the camp for the next stage of the competition, along with the rest of the kids.
I hadn’t brought two or three more sets of clothes with me, and we were checking them out in the prayer room with the others.
Our camp was a cultural center that was very similar to a school, located near my previous house. I knew it well; full of work and life, and the noise of the neighbors, which had become normal.
We went a street away to where a gentleman was in charge, and he explained to us after the test. They took a normal test, which I passed normally. The gentleman didn’t give any special explanations, and since it was a war situation, the families came with us and we returned home.
On the way, I saw the previous house, which this time had been demolished for construction. Since my brother had a freelance job nearby, we said maybe if we went inside, we would find someone.
The entrance door had been demolished, and somewhere between the neighbors’ houses was our house. When we were inside, the sound of the neighbor's piano, which was practicing for itself, was very normal, and the other neighbors were coming and going.
We didn't feel like we had left that house. As much as those sounds had become so frequent in life, and there were trees in the alley and the sun was shining, it was enough to make us feel like we were still in our own house.
It wasn't the first time I had seen the war. It was a twelve-day war, and my mother had seen more than me. Someone in the neighborhood was upset about why an old lady who was the same age as my grandmother had been mobilized in the Commander's Mosque despite her extensive work experience. I think the reason was clear: she had seen more wars and had experience of the war of the sixties.
I like wartime conditions more, because in situations like these, you see an old lady who is a house keeper becoming a commander just because of her more experience of living in wartime conditions, and someone who has made a lot of history for himself becomes a groundless.
We were sitting for lunch when we suddenly saw a whole bunch of warplanes and missile shadows passing by like ants and locusts in the corner of the window. We looked at our mother to see what she was doing. She said that they were not coming towards us, they were being shot at from our direction.
We were left wondering whether we should take shelter now or later.

دوستی من و پرنده

صبح پرنده رو دیدم. هیچ چی نگفته بود.
یک پرنده میخواست بیاید پیشش. دو تا بودند.
بعد پرنده به سنجاقی که روی قفسش زده بودیم اشاره کرد. از بالای آن ساقه رونده گیاه نارنجی دور سنجاق پیچیده بود.
____________________

I saw the bird in the morning. It hadn't said anything.
One bird wanted to come to it. There were two of them.
Then the bird pointed to the pin we had put on its cage. From above it, an orange plant was growing around the pin.